Kunstenaars uit Den Bosch in E.M. Galerie
Leeuwarder Courant, 29 mei 2009
In de tentoonstelling ‘Uit Den Bosch…’ laten vijf uiteenlopende kunstenaars uit ’s-Hertogenbosch zien wat ze waard zijn. En dat is veel. De meest bekende van het stel is ongetwijfeld Toon Laurense (1958), wiens werk door meerdere musea is aangekocht. Zijn doeken geven blijk van een intrigerend vorm- en verfonderzoek, waarbij strakke vlakken en gul gesmeerde verflagen elkaar geraffineerd afwisselen. Hij werkt met een paletmes of een brede schilderskwast, waarmee hij de verf bijna boetseert. Soms zijn er verwijzingen naar landschappen door dubbele horizonnen of verflagen die samen voortbewegen als rollende golven, maar het geheel blijft altijd suggestief.
Zijn vrouw Maartje Frenken (1961) gaat figuratiever te werk. Ze bouwt haar voorstellingen op met transparante, sterk verdunde verf. De aanzet is bijna vormeloos, de details volgen later. Volgens eigen zeggen houdt ze van ‘de ontroering van het dagelijks leven’, wat onder meer tot uiting komt in goedmoedige schilderijen over huiselijke taferelen van haar kinderen of de hond. Hoewel haar betrokkenheid altijd voelbaar is, neemt Frenken als schilder genoeg afstand om iets interessants neer te zetten. Hoogtepunt is ‘Jongen met beer’, waar in zachte kleuren (roze, geel en wit) de band wordt bezongen tussen een kind en zijn knuffel. Met gevoel, maar zonder sentiment.
Het werk van Paul Corvers (1953) was vorig jaar al eens in de galerie te zien. Zijn ingetogen landschappen worden gekenmerkt door een aandachtige achteloosheid. Ies Schute (1956) werkt op verschillende formaten met gemengde technieken. De voorstellingen zijn verhalend zonder iets uit te leggen. Het enige driedimensionale werk in de tentoonstelling is een opvallende installatie van Jan de Bie. In zijn bouwsel verwerkte hij foto’s, schetsen, beschilderde panelen en bewerkte blokken van zijn eigen houtsneden. Het resultaat is een raadselachtige duiventil van verschillende verdiepingen met geheime openingen, verschillende uitsparingen en een bijzonder binnenwerk dat nog het meest doet denken aan een kruising tussen een kijkdoos en een poppenhuis. Zelden heb ik iemand zo letterlijk een wereld zien bouwen met zijn eigen werk.
SUSAN VAN DEN BERG
Minimale verbeeldingen van het landschap
De Gelderlander, donderdag 25 september 2008
Werk van Paul Corvers, te zien in het Koningskerkje in Vierlingsbeek.
In het Koningskerkje in Vierlingsbeek worden vanaf aanstaande zondag schilderijen geëxposeerd van de Bossche kunstenaar Paul Corvers. Het werk is te zien tot en met 26 oktober.
Corvers is een kunstenaar die op een eigenzinnige wijze landschappen schildert. Al sinds de zestiende eeuw is het landschap een universele bron van inspiratie voor kunstenaars. Het heeft zich sindsdien ontwikkeld tot een autonoom genre binnen de beeldende kunsten.
Er is een flinke dip geweest in de landschapsschilderkunst door de opkomst van de abstracte schilderkunst in de twintigste eeuw. Ook in daarna volgende kunststromingen was er maar een bescheiden plaats voor het landschap. Maar het is nooit helemaal weggeweest.
Corvers volgt, in een periode waarin de eigentijdse beeldende kunst alle denkbare richtingen op kan gaan, wars van al deze ontwikkelingen zijn eigen weg. En dat heeft hem bij de landschappen gebracht.
Voor Corvers ontstaat de kiem van het landschapsschilderij tijdens zijn wandelingen door de natuur. De opgedane indrukken worden mee naar huis genomen en dan begint de zoektocht waarlangs hij ten slotte uitkomt bij de schilderijen die hij maakt. In zijn tocht draait het om de vraag hoe hij tot die ene, kernachtige verbeelding van zijn indrukken uit de natuur kan komen. Deze weg brengt hem tot het schilderen van doeken waarin de landschappen worden teruggebracht tot minimale verbeeldingen van akkers, weilanden, bomen, wolken, wateroppervlaktes. Zo komt het dat het abstracte, soms het figuratieve de boventoon voert in zijn schilderijen. De tentoonstelling in het kerkje wordt zondagmiddag om drie uur geopend. Bij de opening wordt een muziekstuk ten gehore gebracht dat gecomponeerd is door Aike Jeucken.
De verbeelding van het wezenlijke
Openingstekst expositie Koningskerkje Vierlingsbeek door Wil Friesen 28 september 2008
Paul Corvers schildert landschappen. Dat is op zichzelf beschouwd niet zo bijzonder. Al sinds de zestiende eeuw worden er landschappen geschilderd. Wat het bijzonder maakt is de manier waarop hij dat doet.
Bij Paul Corvers wordt de kiem voor zijn schilderijen gelegd tijdens wandelingen in de natuur, in binnen- en buitenland. Indrukken uit de natuur zijn altijd rijk aan een grote diversiteit van schakeringen. Kleur, geur, geluid, licht, vorm zijn allemaal elementen die bepalend zijn voor de indruk die je ondergaat. Dit veelomvattende van de natuur, en ook van het landschap in de natuur, staat in sterk contrast met de schilderijen van Paul Corvers. Hij gaat op een sobere manier met vorm en kleur om. Er staat niet veel op zijn schilderijen. En wat er op staat is niet zoals het in werkelijkheid geweest moet zijn.
De schilderijen van Paul Corvers zijn het resultaat van, zoals hij het zelf zegt, een zoektocht naar de essentie van zijn beleving. Hij zoekt naar de betekenis van wat voor hem de kern is uit de overvloed van indrukken die de natuur hem biedt.
De landschappen van Paul Corvers zijn heel direct. Op een heldere manier confronteert hij de toeschouwer met een fragment uit de natuur. Hij hanteert een minimale, maar krachtige vormentaal waarmee de kern van zijn beleving als het ware uitvergroot op het doek wordt verbeeld. De ene keer zijn dat ijle boomstammen, de andere keer is het een waterspiegeling, een wolkenpartij of nevelslierten in een bos.
Of het schilderij nu groot of klein van formaat is, hij doet er alles aan om de aandacht uitsluitend en alleen te vestigen op datgene wat hij tot de kern van zijn indruk heeft verklaard. Misschien zijn z’n werken daarom ook vrijwel overwegend zonder titel. Slechts bij uitzondering krijgen zijn schilderijen een titel die dan ook niets te raden overlaat: “Waterkant” of “Boom”. En zo gaat alles in de richting van dat ene, waar volgens de schilder het wezenlijke ligt.
In zijn schilderijen balanceert Paul Corvers tussen figuratief en abstract.
De manier waarop hij werkt, steeds zoekend naar de kern van zijn beleving, lijkt hem als vanzelf tot een meer abstracte verbeelding te brengen. Toch wil hij de binding met het figuratieve niet loslaten. De oorspronkelijkheid van het realistische beeld uit de natuur geeft hem de impuls om te visualiseren. De verbondenheid met de realiteit versterkt bij hem het verlangen om de essentie van zijn natuurbeleving op het doek te verwezenlijken. Het ondersteunt hem ook in zijn streven om de grenzen van zijn verbeeldend kunnen af te tasten, te verleggen.
De schilderijen van Paul Corvers zijn stil. Zwijgend vertellen zij hun verhaal in een heldere, directe beeldtaal.
Luister naar het stille relaas van de werken van Paul Corvers in de sacrale ingetogenheid van het Koningskerkje…
Leeuwarder Courant
door Andre Heikes, mei 2008
DRACHTEN – De nieuwe wereld van open grenzen, onderlinge kruisbestuiving tussen volkeren en culturen, van globalisering dus, is te herkennen in het werk dat de jonge Mongoolse kunstenaar Mishig Togooch dit voorjaar exposeert bij E. M. Galerie in Drachten.
Hij en de Brabantse schilder Paul Corvers zijn de eerste exposanten na de verhuizing van de galerie van Kollum naar Drachten.
………Boven hangen de sobere en krachtige, maar toch gevoelige schilderijen van Paul Corvers. Landschappen met grote aandacht voor details, die bij hem de hoofdrol mogen spelen. Zo worden takken, wolkenflarden, stukken boomstam, vlaktes en waterspiegelingen intrigerende contrasten en ritmes in acryl, eitempera en caseïneverf op doek, paneel en board. Geen werk heeft een titel. Die zouden ook afbreuk doen aan de vrijheid van degenen die met Corvers ‘meekijken’. Hier moet je juist iets terugvinden van de onbenoembare beleving van natuurlijke omgevingen, bijvoorbeeld als je probeert tegen de zon in te kijken of als je je opeens realiseert dat je volkomen stilte hoort.